خوب ترین حادثه می دانم ات

خوب ترین حادثه می دانی ام ؟

حرف بزن ابر مرا باز کن

دیر زمانی ست که بارانی ام

حرف بزن حرف بزن ، سال هاست

تشنه ی یک صحبت طولانی ام

براهنی شاعری که همیشه دوست داشتم،می گوید:

"و خداحافظیاش

آنچنان چلچلهسان است که من میخواهم

دائما باز بگوید

خداحافظ

اما نرود"

استاد محمدعلی بهمنی خبر این است که: من نیز کمی بد شده ام اعتراف این که: در این شیوه سرآمد شده ام پدرم خواست که فرزند مطیعی بشوم شعر پیدا شد و من آنچه نباید شده ام عشق برخاست که شاعرتر از آنم بکند که همان لحظه ی دیدار تو شاید شده ام شعر و عشق، این سو و آن سوی صراط اند- که من چشم را بسته و از واهمه اش رد شده ام مدعی، نیستم-اما-هنری بهتر از این؟ که همانی که کسی حدس نمی زد شده ام * مادرم شاعری و عاشقی ام را که گریست باورم گشت که گم گشته ی مقصد شده ام پیرزن گرچه بهشتی ست، دعایم همه اوست یادم انداخت که چندی ست مردد شده ام یادم انداخت زمان قید مکان را زد و رفت من ِجا